Voor een event in “The Egg” in Brussel, waar de nieuwe PS VITA werd voorgesteld, kon ik het niet nalaten deze twee beelden te fotograferen. De eerste zonder flits, de tweede met off-camera flits. Aan u om te kiezen welke de mooiste is …. (fotografie voor ABCommunications uit Tienen).
PS VITA - Event
PS VITA - Event
In mijn vorige blogpost had ik het over de workshop flitsofotgrafie die ik met Piet Van den Eynde gegeven heb in Gent.
Tijdens de workshop – in dit geval een introductiecursus over flitsen met reportageflitsen – is het belangrijk dat alles stap voor stap wordt uitgelegd en toegelicht, zodat de deelnemers na een hele dag oefenen kunnen vertrekken, gewapend met alle informatie die ze nodig hebben om zelf aan de slag te gaan met reportageflitsen.
Toen alle deelnemers vertrokken waren vroeg Shauni of we nog enkele beelden wilden maken van haar en haar danspartner Jens.
Nu, regel nummer 1 in de fotografie is: wanneer een danser vraagt om foto’s te laten maken, antwoord je als fotograaf heel enthousiast JA!
We trokken daarom naar buiten om – gebruikmakend van het feit dat het al donker was – een paar shots te maken van Shauni en Jens. Omdat ik niet gebonden was aan enige beperkingen (behalve dan de poses van Shauni en Jens zelf), kon ik deze keer doen wat ik wou. Oordeel zelf …..
Shauni in danspose.
Shauni in vliegende vaart ....
Ridder Jens op zijn onzichtbaar paard, door de straten van Gent zwevend ....
Jens, in een pose waar u en ik al lang tegen de oppervlakte zouden gaan ...
Afgelopen zondag vond weer een workshop flitsfotografie plaats in Gent. Voor een tiental deelnemers hebben Piet Van den Eynde en ondergetekende een hele dag gewerkt rond het gebruik van reportageflitsen op locatie. We werden daarin bijgestaan door een paar heel gemotiveerde modellen die weer het beste van zichzelf gaven ….
Ik mocht werken met Shauni en Shriyani.
Shauni is reeds een oude bekende en haalde zelfs de cover van Shoot na de vorige workshoop ….
Onderstaande reeks beelden maakten we om te illustreren hoe we met 1 licht, verzacht door een softbox (type Lastolite) tot een mooi uitgelicht portret komen, waarbij we zelfs het zo gekende “Rembrandt licht” nabootsen.
Portret met 1 softbox
Hetzelfde beeld kan eenvoudig omgezet worden in zwart wit via Lightroom.
Portret in zwart wit met Rembrandt licht.
Door 1 extra licht, voorzien van kleurenfilter, rechtstreeks op de achtergrond te richten, en 1 extra licht op Shauni te richten, komende van links achter, verandert de sfeer van het beeld.
Portret met 3 reportageflitsen.
Door onze positie te veranderen, maar niet de sterkte en/of kleur van de flitsen, krijgen we een totaal ander beeld. Bovendien is de witbalans aangepast, met als resultaat een meer neutrale huidstint en blauwere achtergrond.
Portret met aangepaste witbalans.
Daarna was het de beurt aan Shriyani, die als attribuut een microfoon mee had. Het beeld dat ik in gedachten had met Shriyani, namelijk een retro shot in tegenlicht, kwam door omstandigheden tijdens de workshop niet helemaal tot uiting. Locatie en tijdsdruk deden het niet zo goed voor mij, maar dat was uiteindelijk geen probleem. Bovendien had ik het me niet gemakkelijk gemaakt door in tegenlicht te werken vlak voor een grote glaspartij, waarbij ik moest letten op het feit dat ik geen reflecties mocht krijgen ….
Op die manier kan je zien dat niet alles zomaar van de eerste keer lukt. Niettemin hou ik er dit beeld aan over, gefotografeerd in de inkomhal van de locatie waar we ons bevonden.
Portret Shriyani, singer.
Ik heb daarna de kans gehad om nog apart een beeld van Shriyani te maken, waarvoor ik – weer in de inkomhal – een muur vol portretten uit koos als achtergrond. Hier moest ik ook opletten op de reflecties in de glaspartijen, maar door de softbox goed te plaatsen is het gelukt. Het beeld zou zo uit een opnamestudio kunnen komen.
Shriyani in actie.
Shriyani zong hier echt – wat. een. stem! – en houdt er een authentiek beeld aan over!
Piet heeft beelden van de andere modellen, allen naar zijn site voor meer beelden en info over onze workshops!
Vrijdag 6 januari was ik uitgenodigd bij Nikon voor de voorstelling van … euh, … iets nieuws.
Bij het telefoontje dat ik een weekje eerder kreeg van het PR bureau Hill+Knowlton strategies – of ik geïnteresseerd was om te komen kijken naar de lancering van een nieuw Nikon product – trachtte ik los te peuteren over wat het ging. Was het misschien de voorstelling van de nieuwe reflexcamera, D4 genaamd? Maar ze hielden – geheel naar Nikon traditie – de lippen stijf op elkaar en losten niets.
Toen de ochtend van 6 januari het persbericht binnenliep dat de D4 gelanceerd ging worden, wisten we natuurlijk direct waarover het die avond in Evere – waar de Nikon Head Quarters gevestigd zijn – zou gaan.
En jawel, na een hartelijke ontvangst met lekkere drankjes werden we een uur lang geëntertaind door quizmaster Maarten Goossens – het opperhoofd van Nikon NPS – die ons van naaldje tot draadje uit te doeken deed welke veranderingen – en vooral verbeteringen ten opzichte van de Nikon D3s – er bij de Nikon D4 aangebracht waren.
Nikon D4 - taken with iPhone & Instagram
Voor een volledige beschrijving van de specificaties van het toestel kan ik verwijzen naar de site van Nikon, naar de bespreking van collega’s Nikon Caignie en Rob Mitchell …. dus daar hoef ik geen blogruimte meer aan op te vullen. Bovendien ga ik niet alle aspecten bespreken. Ik ga niet in op de geweldige video mogelijkheden (full HD bijvoorbeeld), noch op de details van de geavanceerde onderwerp-herkenning, de sensormodule, de connectiviteit, het nieuwe LCD-scherm, etc, etc … Wat ik je wel wil meegeven zijn een paar bedenkingen (of de “visie”) die de professionele freelance fotograaf zich bij al dit technologisch vernuft maakt – en welke voordelen ik zie in het gebruik van de D4 over zijn kleine broertjes D3 en D3s (waarmee ondergetekende elk 2 jaar lang full-time mee gewerkt heeft en dus kent als zijn broekzak).
Pixels.
Op het internet en dan voornamelijk op sociale netwerksites zoals facebook en twitter lees ik hier en daar dat sommige collega’s nogal ontgoocheld zijn over het aantal pixels dat de D4 heeft. En inderdaad, met 16 miljoen pixels ga je niet kunnen “concurreren” met de middenformaatcamera’s die tegenwoordig over 90 miljoen pixels kunnen beschikken. Maar als freelance fotograaf, die dagelijks het land afdweilt voor opdrachten allerhande, ben ik maar wat blij dat het er geen 25 of 30 miljoen geworden zijn. De meeste van mijn beelden worden hooguit op A3 formaat geprint en af en toe wordt er eens een poster of zelfs een billboard van gemaakt. En dat – tot nu toe – met ongeveer 12 miljoen pixels. Nooit een klant gehad die meer vroeg dan 12 miljoen pixels. Dus, 16 miljoen is, voor wat mij betreft (en ik denk voor 95% van de collega’s), ruimschoots genoeg. Heeft de klant er echt meer nodig, dan huur ik wel een ander toestel als het moet … maar ik zie dat niet snel gebeuren. Dus, die hele pixelrace gaat echt aan mij voorbij. En ook aan de Nikon. Daarvoor, danku Nikon D4!
ISO
Ooit al eens 3 maanden (laat staan 7 jaar) aan 1 stuk freelance fotograaf geweest? Ja? Nee? Wel, ik wel. En wat ik inmiddels weet over freelance fotografie voor een waaier van nationale en internationale klanten is dat je in zoveel wisselende lichtomstandigheden komt dat je af en toe wel eens graag je ISO settings boven de ISO800 laat komen. Hier en hier vind je daar een voorbeeldje van. Wel, de D4 gaat daar helemaal in mee. In plaats van me heel veel pixels te geven – die dan onvermijdelijk voor heel wat ruis zorgen in de hogere ISO’s – geeft de Nikon D4 me best genoeg pixels die nagenoeg geen ruis vertonen. Het bereik is van ISO50 – ideaal voor studiowerk – naar (ahum) ISO204800 (mag het iets meer zijn, meneer?). Vanaf nu is het enige waar ik dus moet op letten het feit dat ik mijn portretsessies moet plannen wanneer de maan tussen het eerste kwartier en laatste kwartier staat ….
Nee, serieus, dergelijke ISO waarden geven me zoveel mogelijkheden bij weinig licht, dat ik altijd in staat ga zijn om met een goede foto’s terug thuis te komen. Bovendien krijg ik daardoor de ultieme vrijheid in het combineren van omgevingslicht met flitslicht. Want mijn belichting zal niet meer afhangen van de beperkingen van het aanwezige licht, maar van de creativiteit van het combineren van het aanwezige licht met eventueel flitslicht. En die verhouding zal ik volledig zelf kunnen bepalen. Danku, Nikon D4!
Focus
Laat ik duidelijk zijn, ik ben nooit onder de indruk geweest van de focus van de Nikon D3. De opvolger daarvan, de Nikon D3s, presteerde al een heel stuk beter, maar toch niet volledig naar mijn zin. Mijns inziens was dat een van de (weinige) minpunten aan deze 2 body’s. Maar zoiets hoort tot het verleden, als ik de specs mag geloven. Er zit namelijk een totaal vernieuwd focus systeem in, waarbij je veel betere resultaten gaat krijgen – snellere, accuratere focus, met alle toeters en bellen zoals focustracken etc, etc … . Met andere woorden, daar waar je nu goed belichte en vrij van ruis zijnde foto’s kan maken tussen het eerste kwartier en laatste kwartier van de maan, kan je tevens vlot focussen bij zo weinig licht. En dat is iets waar ik als freelance fotograaf geweldig naar uitkijk. Want ik kom meermaals in situaties waar er echt wel heel weinig licht is om te focussen – denk maar aan events, maar ook voor portretten in donkere ruimten. Dus, ik kijk geweldig uit naar dit nieuw ontwikkelde focussysteem. Danku, Nikon D4!
Prijs
Tot slot is er de prijs. Daar waar ik verwacht had dat de prijs van de Nikon D4 ergens rond de 3500€ (excl BTW) zou liggen, ligt dit een flink stuk hoger (ergens rond de 4800€ excl BTW). Een stevig prijskaartje, waarschijnlijk voornamelijk te wijten aan het feit dat de Nikon D4 heel goede videofuncties heeft. En hoewel dat helemaal mijn winkel niet is, heb ik de videofunctie van de D3s al voor klanten moeten gebruiken. Het feit dat ik dat nu nog beter kan, kan ik alleen maar toejuichen. En, als we alles positief willen bekijken, dan zullen enkel beroepsfotografen dergelijk toestel willen aanschaffen – wat ons meteen een streepje voor geeft op de vele amateurfotografen die tegenwoordig met een D3 of D3s rond hun nek lopen, maar er eigenlijk amper of niet mee kunnen werken. Om dan een kleine 6000€ uit te geven aan een nieuw toestel, daar zullen velen op afknappen.
Besluit
Mijn besluit – en inmiddels bestelling – staat vast. De Nikon D4 is de “way to go” voor elke “professional’ die mee wil met zijn tijd en de huidige technologie. Het zal nog wachten zijn tot na Valentijn – 22 februari om precies te zijn – vooraleer we deze rakker in onze handen zullen krijgen, waarna we na grondige doorname van de handleiding er mee aan de slag kunnen. En voor die handleiding hebben we welgeteld 1 week de tijd, want het eerste kwartier begint op 1 maar 2012!.
Tot slot wil ik nog de mensen van Nikon bedanken, in het bijzonder Maarten Goossens, alsook de mensen bij Hill+Knowlton voor de uitnodiging, de fijne voorstelling, de lekkere Sushi achteraf en het feit dat Nikon echt wel moeite doet om naar de mensen te luisteren die hun producten dagelijks op de proef stellen!
‘t Is al een heel lange tijd dat ik de Ranger Quadra, Elinchrom’s draagbare flitssysteem, op het oog heb.
Ik sta bij mijn klanten bekend als iemand die in quasi alle lichtomstandigheden toch nog goed en interessant belichte beelden kan maken. Ik geef toe dat er niettemin beperkingen zijn aan wat ik kan doen, maar die beperkingen vinden meestal hun oorsprong in de maximale kracht van de reportageflitsen die ik gebruik (Nikon SB900). Dikwijls kan ik het oplossen door er een tweede flits bij te zetten en zo de output verghogen, maar ook daar zijn er beperkingen aan. Wel kan ik met mijn reportageflitsen gebruik maken van high-speed sync, wat me toelaat om sneller dan de maximale synchronisatiesnelheid te fotograferen en daardoor een groter diafragma te gebruiken. En ik heb nog altijd mijn studioflitsen die ik mee op locatie kan nemen wanneer ik weet dat ik heel wat “power” nodig heb.
Al deze argumenten weerhielden me ervan om te investeren in weer nieuw materiaal dat geen high-speed sync kan en ook niet zo sterk is als mijn studioflitsen.
Wel, soms gebeurde het dat ik op locatie echt wel het comfort wou hebben van meer kracht. Een flashead van een Ranger Quadra levert zo’n 400Ws, 4 keer meer dan wat een reportageflitser kan leveren. Bovendien zie ik me niet altijd rondsleuren met mijn studioflitsen. Die zijn zwaar, log, duur en hebben altijd electriciteit nodig ….
Dus, toch maar de Ranger Quadra. Ik beb er voor het eerst eens goed naar gekeken op Photokina in Keulen, in september 2010. Toen vond ik de Ranger te klein om groot te zijn, maar ook te groot om echt klein te zijn. Toch maar niet dus?
Maar de Ranger bleef toch in mijn hoofd spoken, zeker op momenten dat ik buiten fotografeerde en mijn reportageflitsen er alles moesten uitpersen om te kunnen volgen.
Ik heb dan toch beslist om tot de aankoop ervan over te gaan en heb een kit gekocht met twee flitskoppen, twee batterijen, twee statieven en twee flash adaptors (om al mijn softboxen, grids en snoots van mijn studioset te kunnen gebruiken). De mensen bij Servix, waar ik de Ranger Quadra gekocht heb, raadden me ook aan om extra kabels van 5 m lengte erbij te kopen, zodat je de twee flitskoppen 10m uit elkaar kan plaatsen.
Ik ben beginnen te experimenteren met de Ranger Quadra in een veilige omgeving, de studio, met wat vrienden. Zij waren geduldig en ik kon het een en ander uitproberen.
Eens ik goed wist hoe de Ranger Quadra te bedienen, wat eigenlijk eenvoudig is, ben ik hem beginnen meenemen naar commerciele opdrachten. Hieronder is een voorbeeld van zo’n opdracht, voor de groep Suerickx (bestaande uit Icopan, Cosenco en Building Services).
Door gebruik te maken van de Ranger Quadra heb ik de belichting kunnen regelen en de contrasten volledig onder controle kunnen houden. Een waar plezier.
Tot slot nog een beeld uit een serie van beelden voor accountancy bedrijf Moore Stephens Verschelden. Ik moest de CEO fotograferen temidden containers. Door gebruik te maken van de Ranger heb ik hem kunnen uitlichten uit de omgeving.
Had ik deze beelden kunnen maken met mijn Nikon SB900′s, mijn reportageflitsen. Waarschijnlijk wel. Was het gemakkelijker om te werken met de Rangers? Misschien wel, misschien niet. Was het comfortabeler om ze te maken met de Ranger. Absoluut wel.
En daar komt het hem som op aan. Als commercieel fotograaf is comfort belangrijk, zo belangrijk dat we bereid zijn er een extra prijs voor te betalen … met de bedoeling er betere beelden door te maken …
Ik heb het er al eens over gehad, namelijk de kwaliteit van de profielfoto’s voor LinkedIn, Facebook en Twitter. Die blogpost kan je hier vinden.
Op een dag kreeg ik via de contactpagina van mijn website een mailtje van iemand die ik nogal vrij goed ken, met name mijn echtgenote. Ze vroeg me of ik van haar een serie foto’s kon maken die konden dienen als portretfoto’s en profielfoto’s voor sociale netwerksites. Ze voegde er meteen een datum en tijdstip bij ….
Vermits mijn echtgenote toegang heeft tot zaken zoals mijn digitale agenda wist ze perfect dat ik dan vrij was en niet onder deze afspraak kon uitkomen. Want niets zo moeilijk om foto’s te maken van iemand waar je – letterlijk en figuurlijk – heel dicht bij staat.
Hieronder het resultaat van de fotosessie, uitgevoerd met een Nikon D3, 85mm 1.4 op f/4, 1/250ste. 3 flitsen gebruikt (allen SB900) in het CLS systeem.
Portrait and profile photograph for social network sites
Portrait and profile photo for social media
Portrait and profile photo for social media
Het klinkt als de titel van een nieuwe workshop: van workshop model naar cover girl, en dit naar analogie met “from speedlight to lightroom”.
Wel, het was tijdens de aangepaste versie van deze laatste workshop, die we begin augustus in Leuven gehouden hebben, dat onderstaande foto gemaakt werd.
De cursisten hadden we in een aantal kleine groepjes ingedeeld om zo bepaalde aspecten van flitsofotgrafie te kunnen “belichten” (heb je hem?). In de lesruimte hadden we een witte “infini” geplaatst en de curisten vroegen hoe je die wit kan krijgen, of hoe je die juist donker houdt. Na wat geëxperimenteer met de belichting vroeg ik nog snel aan model Shauni of ze nog even wou poseren voor mij terwijl ik een paar shots kon maken van haar.
Veel meer dan 2 Nikon SB900 speedlights – in het CLS-systeem – die ik door 2 paraplu’s stuurde, heb ik hiervoor niet nodig gehad om onderstaande foto te creëren. Daarnaast heb ik wel nog gebruik gemaakt van een zilveren reflector om licht terug te kaatsen, zodat Shauni vrij egaal belicht werd. Het resultaat werd uiteindelijk gebruik voor de cover van Shoot magazine, waarin collega Piet Van den Eynde en ik een artikel geschreven hebben over hoe te werken met het Nikon CLS-systeem.
En zo kom je als model voor een workshop uiteindelijk toch nog op de cover van een schitterend fototijdschrift terecht.
Deze Shoot is vanaf vandaag te verkrijgen in de betere dagbladhandel!
Tijdens de workshops “Strobist” van Calumet in Ghent afgelopen juni, had ik de eer en het genoegen met een 3-tal getalenteerde modellen te mogen werken.
De 3 workshops die ik daar gedaan heb – voor een heel gemotiveerd publiek – waren “Strobist voor beginners”, “Strobist voor gebruikers” en “Strobist voor masters”.
Tijdens de eerste twee sessies had ik het veel te druk om echt gebruik te kunnen maken van de kwaliteiten van de modellen, waardoor ik voornamelijk foto’s maakte van hun om een aantal technieken te illustreren, maar zonder echt met het model te werken.
Bij Louise, die het model was bij de “masters”, had ik wel even tijd om de belichting beter uit te werken.
Onderstaande foto werd gemaakt met 3 Nikon SB900 speedlights. Het hoofdlicht was een speedlicht door een striplight, een langwerpige softbox, van Calumet. Deze geeft het hoofdlicht op Louise. Het licht in de foto rechts bovenaan is een flitslicht waar een warme kleurenfilter aan toegevoegd werd. Zonder dit te weten had je kunnen denken dat dit een sterke gloeilamp zou zijn. Tot slot staat er nog een lichtje op de achtergrond. Alle flitsen zijn “getriggerd” door het Nikon CLS-systeem.
Hieronder zie je het resultaat, zowel in kleur als in zwart wit.
Hier heb ik dan de foto gemaakt zonder dat het licht rechts bovenaan mee zichtbaar was …..
Calumet workshop for strobists
Tot slot kan je door het spelen met kleurenfilters en de witbalans het hele kleurenschema omgooien.
Calumet strobist workshop
Ansul contacteerde me omdat ze op zoek waren naar een fotograaf die beelden kon maken voor verschillende toepassingen, waaronder het jaarverslag. Ze hadden graag een heel breed gamma aan beelden gehad, van actiefoto’s tot gedetoureerde studiofoto’s (soort van packshots), maar wel te fotograferen bij hun op locatie.
Als professioneel fotograaf die gespecialiseerd is in bedrijfsfotografie, moet je een brede waaier van beelden kunnen maken en dit in de meest veeleisende en moeilijke lichtomstandigheden. Dit was zeker het geval bij de beelden van Ansul, waar we van brandende containers naar beelden in een magazijn gingen ….
Een korte bloemlezing van een dag hard werken volgt hierna.
Voor een reclamebureau in Eindhoven, Nederland, moest ik het interieur van een nieuwe showroom van Mercedes Benz fotograferen. Dit interieur was helemaal voorzien van lichten van Philips, waarvoor deze beelden dan ook moesten gemaakt worden. Philips maakt daar dan een case study van om aan hun (toekomstige) klanten te tonen wat ze in hun mars hebben. En terecht!
Alle beelden zijn gemaakt met een Nikon D3x voorzien van een 24 mm tilt shift lens (behalve het portret en het hand). Voor de foto’s, waar een lange sluitertijd gebruikt werd, werd het toestel op een Manfrotto statief geplaatst.
‘t Is wel speciaal om op zo’n toplocatie beelden te mogen maken, met al die pareltjes van wagens en techniek …. en ik wist soms niet waar eerst kijken. Jammer dat er geen even mooie modellen in de wagens zaten … 
